Ambassadeur White, Excellenties, Dames en heren, Beste vrienden,
Het is een bijzondere eer om hier vandaag te staan, op Memorial Day, op de Amerikaanse Begraafplaats in de Ardennen.
Dit is niet alleen Amerikaanse grond. Het is ook Belgische herinnering.
Hier rusten meer dan vijfduizend Amerikaanse soldaten in Belgische aarde. Velen van hen waren heel jong. Ze hadden een oceaan overgestoken. Ze hadden ouders, broers, zussen, echtgenotes, kinderen en dromen achtergelaten. Ze kwamen vechten voor een continent dat ze niet kenden, en voor vrijheden waarvan ze geloofden dat ze aan iedereen toebehoorden.
Dankzij hen is de band tussen België en de Verenigde Staten niet een idee dat in geschiedenisboeken staat geschreven. Hij is hier geschreven, in deze witte stenen, en in de vrijheid die wij hebben geërfd.
Ambassadeur White, ik wil u oprecht bedanken voor de zorg die u draagt voor de herinnering aan hen die zijn gevallen, en voor uw aandacht voor de veteranen die het gewicht van die geschiedenis nog steeds met zich meedragen. Herdenken betekent ook aan de zijde staan van hen die hebben gediend, en ervoor zorgen dat hun verhalen nooit tot stilzwijgen worden gereduceerd.
Want wij zijn de generatie waarvoor zij hebben gevochten. Wij zijn de Europeanen die opgroeiden in vrede, omdat anderen de oorlog aanvaardden. Wij zijn de Belgen die vrij leven, omdat jonge Amerikanen nooit naar huis zijn teruggekeerd. En wij zijn de ouders, grootouders, burgers en leiders die ervoor moeten zorgen dat onze kinderen nooit opnieuw hoeven te leren wat oorlog betekent op onze bodem.
Daarom spreekt deze plek zo krachtig. Ze vertelt ons dat vrijheid beschermd moet worden. Dat vrede van elke generatie iets vraagt. En dat allianties geen abstracte woorden zijn. Allianties worden gebouwd op moed, op vertrouwen, en soms op offer.
De les van deze begraafplaats is eenvoudig: vrije naties staan niet alleen. Ze staan samen, als vrienden, als bondgenoten, en als hoedsters van een vrede die tegen een verschrikkelijke prijs is gekocht.
Dus herdenkt België vandaag. België is dankbaar. En België blijft trouw aan de vriendschap die hier werd bezegeld, in offer, en die wij de plicht hebben met bescheidenheid verder te dragen.
Moge de herinnering aan hen die hier rusten ons leiden. Moge onze generatie bewijzen hen waardig te zijn. En mogen onze kinderen erven wat zij met hun leven hebben verdedigd: vrijheid, vrede en hoop.
Dank u.